Rumień nagły, zwany też gorączką trzydniową to infekcja o podłożu wirusowym. Chorobę wywołuje ludzki wirus herpesvirus 6 (HHV6), do większości przypadków zakażeń dochodzi we wczesnym okresie życia. Serologiczne dowody zakażenia stwierdza się u niemal 100% dwulatków.
Wirus HHV6 jako czynnik wywołujący rumień nagły
Wyróżnia się dwa serotypy wirusa HHV6: typ 6A i 6B, to właśnie typ 6B odpowiada za rumień nagły. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową. Po ustąpieniu ostrego okresu choroby wirus pozostaje w organizmie w stanie latencji. Z przeprowadzonych badań wynika, iż reaktywację wirusa może wywołać immunosupresja. Reaktywacja wirusa pod wpływem immunosupresji może doprowadzić również do syncytialnego olbrzymiokomórkowego zapalenia wątroby.
Rumień nagły – objawy kliniczne
Okres wylęgania wirusa trwa około 7-14 dni, następnie u chorego pojawia się gorączka rzędu 40 stopni C, trwająca około 3 dni. Po jej ustąpieniu , na ciele pojawia się wysypka przypominająca różyczkę, jednak o nieco innym układzie. niż w różyczce. Bladoczerwone plamy o średnicy 3-5mm obserwuje się początkowo na tułowiu i proksymalnych odcinkach ramion, następnie zmiany szerzą się obwodowo, jednakże skóra twarzy pozostaje niezmieniona. Nie dochodzi również do zmian w obrębie błon śluzowych. Wysypka utrzymuje się na ciele przez okres 1-2 dni, po czym szybko ustępuje. W leczeniu rumienia nagłego stosuje się leki przeciwgorączkowe.
Rumień nagły- etiologia i patogeneza
Rumień nagły wywołuje ludzki wirus herpesvirus 6 (HHV6), a ściślej jego serotyp 6B. Do zakażenia wirusem dochodzi drogą kropelkową. Po ostrym okresie choroby wirus przechodzi w stan latencji, jednakże może dojść do jego reaktywacji pod wpływem immunosupresji.
Rumień nagły – objawy dodatkowe
Przebiegowi choroby mogą również towarzyszyć inne objawy, takie jak: zapalenie żołądka i jelita cienkiego, obrzęk powiek, wykwity w jamie ustnej, kaszel, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych, napięte ciemiączko przednie oraz drgawki gorączkowe.
Rumień nagły – przebieg choroby
Zazwyczaj gorączce i zmianom skórnym nie towarzyszą inne objawy, a ogólny stan pacjenta jest dobry. Rumieniowi nagłemu mogą jednak towarzyszyć objawy dodatkowe, do których zaliczają się zapalenie żołądka i jelita cienkiego, obrzęk powiek, wykwity w jamie ustnej, kaszel, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych, napięte ciemiączko przednie oraz drgawki gorączkowe.
Rumień nagły – diagnostyka różnicowa
Zmiany skórne przypominają wykwity występujące w przebiegu innych infekcji wirusowych takich jak odra, różyczka czy płonica, jednak w przypadku rumienia nagłego chory cechuje się ogólnym dobrym stanem zdrowia nawet w okresie gorączki. Pomocną metodą diagnostyczną są badania laboratoryjne: morfologia krwi i badania serologiczne. U chorego na rumień nagły w morfologii krwi stwierdza się leukopenię oraz względną limfocytozę, z kolei czterokrotny wzrost miana przeciwciał w klasie IgM stwierdzany w badaniu serologicznym potwierdza zakażenie. W przypadku wątpliwości diagnostycznych lub gdy choroba dotyka starszego pacjenta należy wykonać badanie przeciwciał przeciw różyczce w celu wykluczenia atypowej postaci różyczki.
Rumień nagły – leczenie
Rumień nagły jest chorobą samoograniczającą się, stąd w leczeniu wystarczające jest stosowanie preparatów przeciwgorączkowych.