Diagnostyka różnicowa róży
Istnieje grupa chorób o bardzo zbliżonych do róży objawach i przebiegu. Podobny do róży obraz kliniczny może występować w ostrym kontaktowym zapaleniu skóry, jednakże róża ma tendencję do gwałtownego rozszerzania się oraz występowania objawów ogólnoustrojowych. Zbliżony obraz kliniczny obserwuje się też we wczesnej postaci półpaśca w skórze twarzy. Z różą często bywa mylony ostry zespół przedniej grupy mięśni podudzia charakteryzujący się bolesnym obrzękiem w przedziale mięśniowym nad golenią, który występuje po nadmiernym wysiłku. Rumień wędrujący, który wolno poszerza się obwodowo i pojawia się u stosunkowo zdrowych osób to kolejne schorzenie o podobnym do róży przebiegu. Inne choroby, które należy wykluczyć w diagnostyce różnicowej róży to dziedziczny obrzęk naczynioruchowy oraz różyca- choroba zlokalizowana zwykle na rękach u osób mających kontakt z surowym mięsem lub rybami. Podobne do róży zmiany występują u pacjentów z rodzinną gorączką śródziemnomorską w czasie zaostrzenia.
Róża – przyczyny choroby
Defekt funkcji skóry jako bariery ochronnej to jedna z przyczyn róży. Obok urazów drugim czynnikiem chorobotwórczym jest upośledzone krążenie limfatyczne. Choroba często występuje po infekcji wirusem opryszczki zwykłej przy obecności szczeliny w nozdrzach, międzypalcowej grzybicy stóp, czy owrzodzeń podudzi. Czynnikami ryzyka choroby są alkoholizm, otyłość, niewydolność krążenia oraz poważne urazy. Obniżona odporność oraz podeszły wiek w przypadku zachorowania zwiększają ryzyko zaostrzonego przebiegu choroby. W Stanach Zjednoczonych różę uważa się za chorobę powstałą pod wpływem zakażenia paciorkowcami S pyogenes, w Europie uważa się, że choroba może rozwinąć się bez udziału paciorkowców, natomiast w Polsce różę traktuje się jako ostre zapalenie skóry i tkanki podskórnej.
Róża – przebieg i rokowanie
W dzisiejszych czasach dzięki dużym możliwościom antybiotykoterapii ostre powikłania po róży należą do rzadkości. Postać przewlekła róży ze skłonnością do nawrotów jest skutkiem długotrwale utrzymującego się obrzęku, niewłaściwie leczonego zakażenia paciorkowcami oraz niewykrycia lokalizacji pierwotnego zakażenia. W literaturze znaleźć można wzmianki na temat zapalenia mięśnia sercowego i wsierdzia, a w rzadkich przypadkach również kłębuszkowego zapalenia nerek jako schorzeń towarzyszących przebiegowi róży. Zwrócono również uwagę, że przy infekcjach zlokalizowanych na twarzy istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia zakrzepicy zatoki jamistej oraz zstępującej infekcji dróg oddechowych czy zapalenia płuc. Szczególnie niebezpiecznym objawem w przebiegu róży jest zajęcie krtani. Szczególną opieką należy otoczyć pacjentów z obniżoną odpornością i osoby w podeszłym wieku. Częste nawroty choroby obserwuje się u osób z przewlekłą niewydolnością żylną i nawracającymi owrzodzeniami, u tej grupy osób choroba rozwija się na podudziach.