Wyprysk potnicowy to choroba, która jest bardzo trudna do wyleczenia, częściowo ze względu na problemy z identyfikacją czynników leżących u podstaw jej powstania.
Najistotniejszym krokiem w procesie leczenia wyprysku potnicowego jest próba ustalenia, czy za jego powstanie nie są odpowiedzialne inne, współistniejące problemy natury dermatologicznej. Jeżeli lekarz postawi diagnozę, że wyprysk potnicowy powstał na bazie innych chorób skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry lub grzybica, terapia skierowana będzie w kierunku walki z tymi właśnie schorzeniami. W przypadku leczenia grzybicy należy zachować jednak szczególną ostrożność i bacznie obserwować reakcję organizmu na stosowane specyfiki – zdarza się, że podawane doustnie leki przeciwgrzybicze powodują nasilenie objawów wyprysku potnicowego.
Standardowym podejściem terapeutycznym w leczeniu wyprysku potnicowego jest początkowe stosowanie silnych kortykosteroidów, a po około tygodniu ich stosowania zamiana preparatów na leki o odpowiednio niższej sile działania. Ten etap leczenia – stosowanie kortykosteroidów o średniej mocy działania nazywany jest leczeniem podtrzymującym. Jeżeli pęcherze są bardzo duże, często zdarza się, że lekarz podejmuje decyzję o konieczności przekłucia ich w celu uwolnienia nagromadzonego płynu surowiczego. Zabiegowi temu towarzyszą okłady ze środków ściągających skórę, a po zabiegu szczególną wagę powinno przykładać się do osuszania i odkażania przeciętych pęcherzy oraz nadżerek, które powstały w przebiegu choroby. Dużym zagrożeniem jest możliwość nadkażenia bakteryjnego zmian skórnych. Jeżeli do tego dojdzie, stosuje się antybiotyki doustne lub miejscowe.
- W procesie leczenia wyprysku potnicowego nie powinno stosować się tłustych kremów – nie poprawiają one stanu skóry, a wręcz mogą doprowadzić do pogorszenia stanu pacjenta.
- Popularną praktyką jest włączanie do leczenia preparatów stosowanych do leczenia alergii o właściwościach antyhistaminowych. Pomagają one ograniczyć świąd, który bardzo często utrudnia życie osobom cierpiącym na wyprysk potnicowy.
- W ciężkich przypadkach wyprysku potnicowego można włączyć prednizon, kąpiele PUVA oraz acitretynę
- Ze względu na fakt, że palenie papierosów nasila zmiany towarzyszące wypryskowi potnicowemu, duże znaczenie ma motywowanie pacjenta do zerwania z nałogiem.
Czy można zapobiegać powstaniu wyprysku potnicowego?
Istnieją działania zapobiegawcze, które ograniczają ryzyko zachorowania na inne choroby dermatologiczne, których występowanie może być powiązane z rozwinięciem się u chorego objawów wyprysku potnicowego. Do chorób tych należą przede wszystkim zakażenia grzybicze, atopowe zapalenie skóry oraz alergie kontaktowe. Prowadząc tryb życia, który zminimalizuje szanse zachorowania na te przypadłości, zmniejszamy jednocześnie ryzyko wystąpienia wyprysku potnicowego.
Należy pamiętać, że wyprysk potnicowy pojawia się dużo częściej u osób palących papierosy bądź inne wyroby tytoniowe. Rezygnacja z nałogu jest jedną z form zapobiegania wypryskowi potnicowemu, przynosząc ze sobą jednocześnie wiele innych korzyści.
Chcąc zapobiegać infekcjom grzybiczym dobrze jest kontrolować swoją dietę. Patogenne grzyby preferują środowisko bogate w węglowodany proste, dlatego wskazane jest ich unikanie i dbałość o to, by przyjmowane posiłki były pełnowartościowe oraz zbilansowane. Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza po przebytej antybiotykoterapii, gdy naturalna mikroflora jest osłabiona i łatwo o inwazję patogennych mikroorganizmów.
Jeżeli u pacjenta stwierdzono alergię kontaktową, unikanie kontaktu organizmu z substancją wywołującą podrażnienie skóry zapobiega nie tylko wystąpieniu przykrych objawów alergii, ale także ogranicza ryzyko powstania wyprysku potnicowego, który najłatwiej rozwija się na podłożu skóry zmienionej chorobowo.
W wypadku wystąpienia wyprysku potnicowego uzupełnieniem terapii farmakologicznej może być przestrzeganie kilku zasad dotyczących pielęgnacji skóry. Należy unikać narażania zmienionej chorobowo skóry na kontakt z gorącą wodą, która pogarsza stan skóry. Również niewskazane jest stosowanie tłustych maści.