Początkowo drobne, jasnobrązowe zmiany skórne, z czasem mogą się powiększyć, by urosnąć do kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu milimetrów. Wówczas zmieniają kolor na ciemnobrązowy. Cierpią na nie zarówno kobiety, jak i mężczyźni z zastrzeżeniem, że rogowacenie łojotokowe, bo i nim mowa, jest typowe dla schorzeń skóry osób w podeszłym wieku.
Typowe rogowacenie łojotokowe to łagodny nowotwór skóry, który w przyszłości i nie zamieni się w zmianę o charakterze złośliwym. Mimo wszystko warto się upewnić, czy brodawka, którą posiada pacjent, jest jedynie łagodną zmianą. Najlepszą metodą badania jest pobranie materiału i wykonanie badania dermatoskopowego lub biopsji.
Objawy
Brodawki łojotokowe są często mylone z czerniakiem lub rakiem podstawnokomórkowym skóry. Zmiany typowe dla rogowacenia łojotokowego zwykle występują na tułowiu, ale często także znajdują się na twarzy, tuż przy granicy włosów, na szyi i w górnych partiach ramion i nóg. Część pacjentów cierpi na podobne zmiany liczące kilkadziesiąt, a czasem nawet kilkaset pojedynczych plam. Zdarza się, że inni członkowie rodziny osoby z rogowaceniem łojotokowym zauważają u siebie podobne zmiany.
Leczenie
Wiele spośród brodawek łojotokowych kwalifikuje się do usunięcia. Najłatwiejszym sposobem jest łyżeczkowanie zmiany. Inna metoda na usunięcie brodawek to krioterapia (zamrażanie zmiany ciekłym azotem, by po pewnym czasie od zabiegu zamieniła się w strupek i odpadła) lub stosowanie silnych peelingów chemicznych zawierających kwas trójchlorooctowy.